Η άμυνα σε επίθεση με μαχαίρι περιλαμβάνεται στην ύλη των περισσότερων στυλ. Απευθύνεται στους προχωρημένους μαθητές, κάτι που είναι λογικό αφού απαιτεί την καλή γνώση των τεχνικών.
Απόλυτα ρεαλιστική εκπαίδευση δεν μπορεί να υπάρξει, γιατί θα απαιτούσε την χρήση πραγματικού μαχαιριού και την απόλυτα κακή πρόθεση του επιτιθέμενου να κάνει κακό στον αμυνόμενο. Αυτό βέβαια με την προϋπόθεση της εγγυημένης ασφάλειας της εκπαίδευσης.
Στην απόσταση από την θεωρητική προσέγγιση έως την πραγματικότητα υπάρχουν αρκετά στάδια. Το σημαντικό είναι να έχουμε επίγνωση σε ποιό στάδιο αντέχουμε να φθάσουμε, σταθμίζοντας τον δείκτη κόστους/ωφέλειας, ρεαλισμού και πιθανότητας τραυματισμού.
Στο βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε τον εκπαιδευτή να έχει μια πολύ καλή προσέγγιση στο όλο θέμα:
Ο SantiagoBangoείναι
Ισπανός. Από μικρός είχε δείξει το ενδιαφέρον του για τις πολεμικές τέχνες και
τα μαχητικά αθλήματα. Το 1979, σε ηλικία 14 ετών αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε
αγώνα Kickboxing.
Η συνέχεια ήταν γεμάτη
τίτλους: 2 πρωταθλήματα Γαλικίας το 1983 και 1985, 5 πρωταθλήματα Ισπανίας το
1986, 1987, 1990, 1996 και 1997, 2 φορές πρωταθλητής Ευρώπης στην επαγγελματική
πυγμαχία το 1997 και 1998, και 3 Παγκόσμια στο Kickboxing το 1998, 1999, 2000.
Επίσης σε
τεχνικό επίπεδο είναι κάτοχος 7ου βαθμού στο Kickboxing, εθνικός προπονητής
πυγμαχίας και διεθνής διαιτητής.
Το 1987
ενώ κάνει την στρατιωτική του θητεία κατατάσσεται στην Στρατιωτική Αστυνομία και
ασχολείται στην ασφάλεια υψηλών προσώπων. Αυτή είναι η πρώτη του επαφή με την
ασφάλεια. Αυτό που είναι καινούργιο γι΄ αυτόν είναι σε αντίθεση με τους αγώνες,
η αναλογική χρήση της δύναμης.
Αποφασίζει
να αποκτήσει μια πιο ολοκληρωμένη γνώση και σπουδάζει Εγκληματολογία στο
Πανεπιστήμιο της Βαλένθια και της Σαλαμάνκα. Σπουδάζει ντετέκτιβ στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα.
Δίδαξε Επιχειρησιακή
τακτική στα παραπάνω Πανεπιστήμια και στην τοπική Αστυνομία ενώ έχει γράψει
πολλά βιβλία για τον τομέα.
Αυτό
που διαπίστωσε ήταν ότι από την καθημερινή πρακτική λείπει μια προπόνηση υψηλής
απόδοσης και ο ανταγωνισμός που θα κινητοποιούσε τους ανθρώπους της ασφάλειας.
Έτσι,
με 36 χρόνια εμπειρίας στα μαχητικά αθλήματα στην πλάτη του, το 2010 ίδρυσε το
Αστυνομικό Σύστημα Bricpol.
Το Σύστημα περιλαμβάνει τεχνικές, τακτικές, αθλητικές δεξιότητες, στοιχεία ψυχολογίας, ιατρικές και νομικές γνώσεις.
Περιλαμβάνει όμως και διαγωνισμούς, αγώνες. Η προσπάθεια σε αυτούς, είναι να αναπαραστήσουν το συναισθηματικό φορτίο και το συμπεριφορικό μέρος σε ακραίες καταστάσεις με στόχο τον καλύτερο αυτοέλεγχο και αποτελεσματικότητα.
Το αγωνιστικό Bricpol διαθέτει τερέν 5χ5 ή 6χ6, διαιτητές, κριτές και πολλά προστατευτικά.
Το στυλ ήταν καινοτομικό, κάλυψε ένα κενό, «έπιασε», διαδόθηκε και σε άλλες χώρες και τελικά οδήγησε στην ίδρυση της σχετικής Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, της WorldBricpolFederation (WBF).
Όμως οSantiago δεν σταμάτησε εδώ. Ίδρυσε την Ακαδημία του Bricpol, αποστολή της οποίας είναι η μελέτη των αποτελεσμάτων των αγώνων. Στην Ακαδημία συμμετέχουν εκπαιδευτές, αλλά και εξωτερικοί σύμβουλοι όπως δικηγόροι, γιατροί, ψυχολόγοι.
Οι αγώνες περιλαμβάνουν χρήση μαχαιριού, κλομπ αλλά και άδειων χεριών.
Ουσιαστικά το Bricpol είναι μια μορφή αστυνομικού ΜΜΑ, που δεν προϋποθέτει χρόνια εκπαίδευσης για να αποδώσει. Περιλαμβάνει απλές και αποτελεσματικές τεχνικές που μπορούν να μάθουν όλοι εύκολα και γρήγορα, εστιασμένες στην ελεγχόμενη χρήση της δύναμης. Η εξέλιξη της μεθόδου ενισχύεται από την καθιέρωση των «αγώνων», οι οποίοι όμως δεν στρέφονται προς την αθλητική λογική, αλλά παραμένουν εστιασμένοι στην περιοχή της Ασφάλειας. Η δομή του ανταγωνισμού είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στην πραγματικότητα που αντιμετωπίζει το Αστυνομικό Σώμα. Στην πραγματικότητα ο ανταγωνισμός αποτελεί την βάση της μελέτης του στυλ. Πολύ έξυπνη είναι και η ίδρυση της Ακαδημίας που αξιοποιεί τα συμπεράσματα από την «αγωνιστική» συμπεριφορά των αγωνιζόμενων. Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στην κεντρική ιστοσελίδα του συστήματος πατώντας εδώ.
Πολλά μαχητικά συστήματα προτείνουν διάφορους τρόπους άμυνας και αφοπλισμού ένοπλου αντιπάλου.
Σε πολλές περιπτώσεις υπερβάλλουν για να εντυπωσιάσουν, είτε έχουν μεγάλη φαντασία. Κοινό χαρακτηριστικό είναι ότι αντιμετωπίζουν τον ένοπλο από καλοπροαίρετο έως αργόστροφο.
Υπάρχουν φυσικά και συστήματα και εκπαιδευτές που κάνουν την "δουλειά" τους χωρίς φανφάρες, έχοντας επίγνωση της πραγματικότητας και γνωρίζοντας τις πιθανότητες.
Το βίντεο που ακολουθεί μας δείχνει με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο, όσο μπορεί να γίνει αυτό, το τι πραγματικά συμβαίνει.