Μπορεί μια γυναίκα Karateka να νικήσει έναν streetfighter;

Για να έχουν μια απάντηση στο ερώτημα του τίτλου έβαλαν μια πρωταθλήτρια Karateka και έναν streetfigter να αγωνιστούν. Το αποτέλεσμα είναι το βίντεο που ακολουθεί και το οποίο έχει αναρτηθεί το 2012.

Για την ιστορία τα ονόματα της κοπέλας είναι Lucia Kovacikova και του άνδρα Martin Dudas.

Μπορούμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

• η "μάχη" ήταν "κανονική", δηλαδή ο κάθε ένας μπορούσε να αγωνιστεί με αυτά που ήξερε, δεν υπήρχαν κοινοί κανόνες
• η Lucia έχει αρκετές ευκαιρίες να κτυπήσει στο κεφάλι αλλά δεν το κάνει. Δεν γνωρίζουμε αν είχε συμφωνηθεί να μην υπάρξει πραγματική επαφή. Επομένως δεν γνωρίζουμε αν θα είχε την ισχύ που χρειάζεται για να "τελειώσει" την συμπλοκή. 
• το ότι έβρισκε τα περάσματα ήταν αναμενόμενο γιατί ήταν καλύτερα εκπαιδευμένη
• ξόδευε πολλή ενέργεια σε αναπηδήσεις χωρίς να ανησυχεί για το άν θα επαρκούσε η αντοχή της, κάτι που σημαίνει ότι είχε την βεβαιότητα της προστασίας σε περίπτωση ανάγκης
• δεν χρησιμοποιούσε συνδυασμούς όταν έπαιρνε την απόσταση
• υπάρχει μεγάλη διαφορά κιλών, άρα η Lucia μπορούσε να μπαίνει και να βγαίνει από την απόσταση βολής με ευκολία. Η ευκαιρία της ήταν σε μια από αυτές τις συμπλοκές να τελειώσει με συνδυασμό χτυπημάτων
• ο Martin σαν βαρύτερος άρα και πιο αργός αλλά πιο δυνατός, θα μπορούσε να κλείσει τον χώρο και να χτυπήσει προσέχοντας τις κόντρες
• επίσης ο Martin δεν είχε καθόλου επιθετική συμπεριφορά, κάτι μη ρεαλιστικό
• στα μπασίματα της Lucia δεν προσπάθησε να απαντήσει με κόντρες
• όταν την έριξε στο έδαφος θα έπρεπε να τελείωνε τη μάχη
• ο χώρος της συμπλοκής ήταν τεράστιος, καθαρός από εμπόδια, κάτι που δεν είναι ρεαλιστικό σε μια ελεύθερη μάχη
• ο χρόνος της συμπλοκής (9:00 λεπτά) δεν είναι ρεαλιστικός σε μια πραγματική μάχη

Παρ' όλα αυτά έχει ενδιαφέρον το όλο εγχείρημα. Άς το δούμε:

Ο Jim Wagner ξέρει από επιθέσεις με μαχαίρι

Στο πολύ καλό βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε επιθέσεις με μαχαίρι που συμβαίνουν στον πραγματικό κόσμο παρουσιασμένες από έναν πραγματικό γνώστη.

Έχει ενδιαφέρον γιατί, όπως βλέπουμε, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο απλή, άμεση, χωρίς φανφάρες, με κυρίαρχο περισσότερο το φονικό ένστικτο παρά τις περίπλοκες και μάλλον εντυπωσιακές τεχνικές.

Ο άνθρωπος που τις παρουσιάζει λέγεται Jim Wagner.

Ας δούμε την ιστορία του.

Ο Jim άρχισε να ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες στα 14. Η πρώτη τέχνη που ήρθε σε επαφή ήταν το Taekwondo. 

Το επόμενο στυλ ήταν το Ryobu Kai Karate με εκπαιδευτή τον Kiyoshi Yamazaki ο οποίος ήταν ο εκπαιδευτής του Arnold Schwarzenegger για την ταινία Conan the Barbarian του 1982. Στην εκπαίδευση περιλαμβανόταν και Judo, Kendo αλλά και παραδοσιακά όπλα της Okinawa Tonfa, Sai, Nunchaku κ.λ.π.

Επηρεασμένος από τον Bruce Lee περνά στο Kung Fu. Στα 16 του συναντά σε ένα σεμινάριο τον Dan Inosanto, φίλο και συνεργάτη του Bruce Lee και μεγάλο γνώστη των Φιλιππινέζικων στυλ. Από αυτόν γνώρισε το Kali, το Jeet Kune Do, την τέχνη του Lee, όπως και το Wing Chun το αρχικό Κινέζικο στυλ του.

Τον Σεπτέμβριο του 1980 κατατάχθηκε στον στρατό. Αυτό που του έκανε εντύπωση στην εκπαίδευσή του στο Fort Jackson, ήταν ο ρεαλισμός της στρατιωτικής αυτοάμυνας.

Μετά τον στρατό άρχισε να διδάσκει ερασιτεχνικά. Επαγγελματικά έκανε καριέρα στην διαφήμιση όπου έφθασε να είναι και καλλιτεχνικός διευθυντής στις εκδόσεις CCM.  

Παράλληλα ίδρυσε με άλλους τρείς φίλους από τον χώρο της αυτοάμυνας, την εκπαιδευτική εταιρεία HSS International.

Το 1986 αρχίζει να διδάσκει επαγγελματικά το σύστημά του που είχε ονομάσει Modern Fighting Methods. Η αστυνομία ήρθε σε επαφή μαζί του ζητώντας του να τους διδάξει αυτοάμυνα.

Η εταιρεία που εργαζόταν κάποια στιγμή έκλεισε. Μη θέλοντας να γυρίσει πάλι στον χώρο της διαφήμισης, ο Jim εκτός από την εκπαίδευση βρήκε δουλειά σαν φύλακας σε φυλακή. Αν και δεν ήταν αυτό που θα του άρεσε να κάνει, το είδε σαν ευκαιρία για γνώση σε αληθινές συνθήκες. Άλλωστε η αυτοάμυνα που μελετούσε θα χρησιμοποιούταν απέναντι σε άτομα σαν αυτά που βρίσκονταν εκεί. Το μενού είχε από όλα τα καλά, από απλές παραβάσεις μέχρι και κακουργήματα, δολοφόνους, βιαστές, παιδεραστές, μεθυσμένους. Ήταν, όπως έλεγε αργότερα, η πιο πραγματική εκπαίδευση και εμπειρία που είχε στη ζωή του.

Παράλληλα βελτίωνε από τις εμπειρίες του και το προσωπικό πρόγραμμα αυτοάμυνας που ετοίμαζε. 

Το 1990 έκανε στα SWAT πρόταση, η 15 ατόμων εκπαιδευμένη ομάδα του να παίζει τους "κακούς" σε σενάριο με αντίπαλο τους "καλούς", που ήσαν τα SWAT. Το μενού περιλάμβανε ομηρία, τρομοκρατία, συμμορίες οπλισμένους με paintball κ.α. Η «μάχη» κράτησε δύο ώρες, νίκησαν οι «καλοί» και ο Jim πήρε το ok για το επόμενο βήμα.

Όμως ήθελε περισσότερη δράση. Έγινε αστυνομικός περιπολίας. Παράλληλα οργανώνει την προσωπική σχολή του αυτοάμυνας. Και συνεχίζει να πειραματίζεται. Πιστεύει ότι σε μια πολυσύχναστη πόλη, με πολλή εγκληματικότητα, καμία άλλη δουλειά στον κόσμο δεν δοκιμάζει τον άνθρωπο περισσότερο, καμία άλλη δουλειά δεν μπορεί να δώσει σε ένα άτομο μια τόσο μεγάλη ποικιλία εμπειριών.

Το 1991 γίνεται αξιωματικός της αστυνομίας και μπαίνει για τα καλά στον «φυσικό του χώρο» όπου έχει τα πάντα, ληστείες, βιασμούς, δολοφονίες, ενδοοικογενειακή βία, κυνηγητά με αυτοκίνητα, μαχαίρια, συμμορίες, πυροβολισμούς, μάχες σώμα με σώμα. Αυτό κράτησε 8 χρόνια. Επρόκειτο για «εργαστήριο».

Η εταιρεία του άρχισε να αναπτύσσεται και να κερδίζει εκπαιδεύσεις σε FBI, Marshalls, το πολεμικό ναυτικό, την Αστυνομία του αεροδρομίου του Λος Άντζελες κ.α.   

Σειρά είχε η συνεργασία με διάφορες ειδικές μονάδες του Αμερικανικού στρατού. Αυτό γιατί σε πολλές περιπτώσεις ο στρατός εκτελούσε αποστολές που εξελίσσονταν σε αστυνομικού τύπου και ήθελαν την τεχνογνωσία του.

Μέχρι το 1996 είχε αρχίσει να εκπαιδεύει γερμανικές, βραζιλιάνικες, αργεντίνικες, ισπανικές, φιλανδικές, μεξικανικές και ισραηλινές μονάδες.

Το 2000 εργάζεται με την ομάδα του Σερίφη του Orange County ενώ παράλληλα εργάζεται και σαν VIP σωματοφύλακας. Τα δύο χρόνια που έμεινε στην θέση αυτή απέκτησε μεγάλη εμπειρία στα πυροβόλα όπλα, σε επιθέσεις κατά λεωφορείων, αεροσκαφών, πλοίων, καταδύσεις, έρευνα και διάσωση αστυνομικών ναυτικών, επίθεση με ελικόπτερο κ.α. Συμμετείχε συνολικά σε 146 αποστολές. Όλη αυτή την εμπειρία την ενσωμάτωσε στα προγράμματα της εταιρείας του.

Παραιτήθηκε από την αστυνομία το 2020. Την εποχή εκείνη τα άρθρα του στο αμερικάνικο περιοδικό Black Belt και το γερμανικό Budo άρχισαν να έχουν απήχηση. 

Τον Ιανουάριο του 2003 ιδρύει την δική του εταιρεία security με το όνομα  Jim Wagner Reality.

Οι διεθνείς πλέον εκπαιδεύσεις που παρείχε, τον οδήγησαν να διδάξει και στο Ισραήλ στο ινστιτούτο Wingate, στην κοιτίδα του Krav Maga. Εκεί γνώρισε εκτός από Krav Maga και το Hisardut, το Kapap και το Lotar, ισραηλινές μεθόδους αυτοάμυνας και αντιτρομοκρατίας. 

Συνεχίζει να διδάσκει μόνο σε στελέχη του στρατού και της αστυνομίας.

Το 2006 ήταν υπεύθυνος ασφάλειας των Brad Pitt και Angelina Jolie στο σπίτι τους στο Malibu. 

Μετά από αυτό μπήκε στο χώρο του θεάματος. 

Οργάνωσε την προστασία του 63^ου Ετήσιου Βραβείου των Χρυσών Σφαιρών και με τους Shirley McClain, Matthew Perry, Scott Bakula και Tom Arnold.

Το 2006 επίσης συνεργάστηκε με τον Γερμανό κατασκευαστή μαχαιριών Boker και κυκλοφόρησε ένα μαχαίρι σχεδιασμένο από αυτόν και το οποίο προορίζεται για αστυνομικούς, στρατιωτικούς και επαγγελματίες της ασφάλειας.

Το 2007 κυκλοφόρησαν και άλλα τέσσερα μοντέλα μαχαιριών με δικό του σχέδιο. Από τον Γερμανικό εκδοτικό οίκο Wieland κυκλοφόρησε ένα βιβλίο του για χρήση μαχαιριού και από το Αμερικάνικο Black Belt για αμυντικές τακτικές.

Φαντάζομαι μετά από όλα αυτά θα δείτε το βίντεο με άλλα μάτια.