Και λίγο αυθεντικό Αγγλικό Bare Knuckle,πυγμαχία χωρίς γάντια. Το βίντεο είναι - όπως λέει - από την Ουαλία.
Οι Άγγλοι έχουν ιστορία στο άθλημα αλλά και στις ωραίες μπυραρίες, γιατί τα δύο αυτά πολλές φορές συνδυάζονται.
Είναι αγώνες που γίνονται συνήθως πολύ κοντά σε μπαρ - παρατηρείστε τα ποτήρια στα χέρια των θεατών - ενώ οι κανόνες εφαρμόζονται από τον κριτή - διαιτητή - διοργανωτή που είναι στο κέντρο. Ο αγωνιστικός χώρος με τις αχυρόμπαλες κλέβει καρδιές και φέρνει τους θεατές σε απόσταση αναπνοής από τους μαχητές.
Το φίλαθλο πνεύμα είναι πάντα παρόν και το κέφι συνεχίζεται μετά στο πάρτι.
Οι άνθρωποι του BKFC (Bare Knuckle Fight Club) φαίνεται ξέρουν καλά τη δουλειά τους. Αφού ξεκίνησαν του αγώνες τον περασμένο χρόνο και είδαν ότι υπάρχει ενδιαφέρον, το επόμενο βήμα τους είναι να ανοίξουν την οργάνωση στο μεγάλο κοινό. Για να γίνει αυτό χρειάζονται κάποια μεγάλα ονόματα να λάβουν μέρος στις διοργανώσεις τους.
Ο Paulie Malignaggi υπέγραψε ήδη με την BKFC (Bare Knuckle Fight Club) και θα δώσει τον πρώτο του αγώνα εναντίον του Artem Lobov τον Ιούνιο.
Ο Malignaggi είναι 38 ετών, επαγγελματίας πυγμάχος, με 44 αγώνες, 36 νίκες, 7 νοκ άουτ, 8 ήττες. Τελευταίος αγώνας του ήταν τον Μάρτιο του 2017. Δείτε τις καλύτερες στιγμές του:
Μετά έγινε σχολιαστής στο Showtime και μπήκε στην ομάδα του Conor Macgregor κατά την προετοιμασία του τελευταίου για τον αγώνα με όρους επαγγελματικής πυγμαχίας με τον Floyd Mayweather. Βοήθησε τον Conor να μάθει να αγωνίζεται με όρους πυγμαχίας.
Εδώ μπορείτε να τον δείτε να "προπονεί" τις γροθιές του Conor:
Τώρα που μπήκε στον κόσμο του Bare Knuckle Fight Club προκαλεί τον Conor να αγωνιστούν με όρους πυγμαχίας με γυμνά χέρια.
Υπάρχουν φήμες ότι θα γίνει μια πρόταση στον Conor με πολλά μηδενικά. Ο Ιρλανδός απέδειξε ότι ξέρει να τραβά την προσοχή του μεγάλου κοινού και να γεμίζει το ταμείο. Σαν κίνηση είναι πολύ έξυπνη. Σύντομα θα μάθουμε σχετικά.
Στις 3/6
στο Cheyenneτου Wyoming των
ΗΠΑ, έσπασε μια απαγόρευση που διήρκεσε για περίπου 130 χρόνια. Το 1880 είχε
γίνει ο τελευταίος αγώνας BareKnuckle,
πυγμαχίας χωρίς γάντια, με τον τότε πρωταθλητή JohnL. Sullivan.
Η
κάρτα των 10 αγώνων του BareKnuckleFightingChampionship περιλάμβανε 15 μαχητές του ΜΜΑ, 4 πυγμάχους και έναν Kickboxer, όλους επαγγελματίες. Ένας αγώνας
έγινε μεταξύ γυναικών, της πυγμάχου AlmaGarcia
από το Ντένβερ και της αθλήτριας του ΜΜΑ BecRawlings από την Αυστραλία.
Δείτε το αγώνα των γυναικών:
Οι μαχητές δεν
φορούσαν γάντια, μόνο επιδέσμους στους καρπούς, ενώ το ρινγκ ήταν κυκλικό και η
διάρκεια 5 δίλεπτα.
Από τις 10
μάχες οι 7 έληξαν με νοκ άουτ ή τεχνικό νοκ άουτ και μόνο 3 έφθασαν μέχρι το
τέλος.
Αναφορικά με τις
γυναίκες νίκησε η Rawlings με τεχνικό νοκ άουτ στον
2ο γύρο. Για την νικήτρια μάλιστα υπήρξε και πολύ θετικό σχόλιο από
τον «πολύ» ConorMacgregorτου
ΜΜΑ.
Το σκεπτικό του
BrianPetersen, προέδρου της WyomingCombatSportsCommissionμε
το οποίο επέτρεψε την διεξαγωγή αυτού του τουρνουά, ήταν ότι αφού επιτρέπονται
οι αγώνες του Kickboxing
και ΜΜΑ στα οποία οι αθλητές μπορούν να χτυπήσουν στο κεφάλι τον αντίπαλό τους με
αγκώνες, γόνατα και κνήμες, τότε πρέπει να επιτρέψουμε και τους αγώνες BareKnuckle, το οποίο, κατά τον Petersen, μπορεί να είναι και
ασφαλέστερο.
Πάντως ο
διοργανωτής είχε δίπλα στο ρινγκ 2 γιατρούς και έξω από την αίθουσα 2
ασθενοφόρα να περιμένουν για κάθε ενδεχόμενο.
Οι θεατές που είδαν ζωντανά τους αγώνες ήσαν 2000 και πολλοί περισσότεροι από την τηλεόραση pay-per-view.
Ο διοργανωτής
δήλωσε ότι η βραδιά στοίχισε $ 500.000 ενώ τα εισιτήρια κόστιζαν από $ 50 – 200
ενώ το pay-per-view$ 29,99.
Η ανταπόκριση
ήταν τεράστια, η επόμενη διοργάνωση θα
γίνει τον Σεπτέμβριο και το αναμενόμενο είναι να επιτραπούν αγώνες του είδους
και σε άλλες χώρες.
Το θέαμα
αποζημίωσε τους θεατές χαρίζοντάς τους τρείς ώρες βίαιης μάχης, με άφθονο αίμα,
σπασμένες μύτες, παραμορφωμένα πρόσωπα, σκισίματα που χρειάζονταν άμεσο ράψιμο,
και πολλές διασείσεις.
Σίγουρα ένας ενήλικος
μπορεί να διαθέτει το σώμα του όπως ο ίδιος το επιθυμεί. Οι αγώνες αυτού του
είδους, με καμιά προστασία στα χέρια, έχουν πολύ σκληρή επαφή και το δέρμα στο
κεφάλι σχίζεται εύκολα γιατί από μέσα υπάρχει σκληρό κόκκαλο. Άρα η αιμορραγία
είναι το μόνο σίγουρο. Επίσης οι τραυματισμοί από τους κόμπους των χεριών στο
κρανίο είναι αναμενόμενοι. Όσοι αγωνίζονται σε κάτι τέτοιο, είναι σίγουρο ότι
θα έχουν πρόβλημα πολύ σύντομα.
Ο BrianPetersen, της WyomingCombatSportsCommission,
είχε δίκιο στο επιχείρημά του εκτός από δύο σημεία: ότι στο kickboxingκαι
το ΜΜΑ στόχος είναι όλο το σώμα και η ισχύς των επιθέσεων μοιράζεται σε πολλούς
στόχους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το ζωτικό σημείο που είναι το κεφάλι, να
δέχεται αναλογικά λιγότερη ισχύ ενώ στο BareKnuckle όλη η ισχύς πηγαίνει στο κεφάλι. Το δεύτερο σημείο είναι
απλά τα γάντια που «κόβουν» λίγη από την κρούση. Το γιατί αυτά τα δύο σημεία
δεν τα έλαβε υπόψη, θα πρέπει κάποια στιγμή να το πει, αν υποθέσουμε ότι ενδιαφέρει
κανένα.
Τα τουρνουά
αυτά είναι προϊόντα και αυτοί που τα οργανώνουν πιάνουν τα σημεία των καιρών. Ο
διοργανωτής έχει σκοπό το κέρδος. Οι μαχητές σκοπό έχουν τα χρήματα, την δόξα και
το να συμμετέχουν σε κάτι καινούργιο και μεγάλο. Αυτοί που θα πρέπει να
αναρωτηθούν είναι οι θεατές. Γιατί θέλουν να βλέπουν αίμα; Τι το ευχάριστο
υπάρχει σε έναν αγώνα που είναι στημένος με τρόπο που να μην μπορεί να αποφευχθεί
ο τραυματισμός; Πόσο χρειάζονται την αίσθηση ότι παρακολουθούν από απόσταση
ασφαλείας το αίμα να τρέχει ενώ εκείνοι μπορούν να επιστρέψουν ασφαλείς μετά
στο σπίτι τους ή απλά να αλλάξουν κανάλι και να ανοίξουν μια ακόμη παγωμένη μπύρα;