Στις 21 Απριλίου, ημέρα Κυριακή, η Sensei Κατερίνα Λουκοπούλου θα κάνει σεμινάριο Karate και Kobudo (όπλα) από τις 10:00 π.μ. έως την 1:00 μ.μ. στο Ελληνικό.
Μια σπουδαία ευκαιρία να γνωρίσετε το αυθεντικό Karate της Okinawa.
Για την ποιότητα της εκπαίδευσης της Sensei τα λόγια είναι περιττά!
Πάρτε μια ιδέα: (εδώ όταν κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα το 1997).
Και εδώ με τα Sai:
Θα πρέπει να έχετε μαζί σας Karate Gi.
Για δήλωση συμμετοχής: kloukopoulos2001@yahoo.com
Και ετοιμαστείτε για το γεγονός του καλοκαιριού, με αφορμή τα 50 χρόνια της στο Karate, 26-30 Αυγούστου:
Έχετε ακούσει ποτέ για το 52 BlocksBoxing; Τότε μάλλον δεν έχετε κάνει φυλακή στις ΗΠΑ. Πάντως μην αισθάνεστε άσχημα,
οι δημιουργοί του στυλ επέλεξαν να μην είναι πολύ γνωστό.
Το 52 BlocksBoxing είναι μια αστική πολεμική
τέχνη, ή για να είμαστε πιο ακριβείς, μια μαχητική μέθοδος που δημιουργήθηκε στις
ΗΠΑ. Δεν έχει οργάνωση, καταγραμμένο ιστορικό, γενεαλογία, δημόσιες σχέσεις.
Το βέβαιο είναι ότι δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε στην φυλακή. Υπάρχουν πηγές
που αναφέρουν ότι αυτό ξεκίνησε περισσότερα από 100 χρόνια πριν. Άλλοι
υποστηρίζουν ότι οι πρώτοι που το άρχισαν ήσαν Αφροαμερικανοί οι οποίοι δεν
είχαν άδεια να αγωνίζονται επίσημα σαν πυγμάχοι.
Την δεκαετία του ’90 έγινε αναφορά σε αυτό από τον DouglasCentury“StreetKingdom: FiveyearsinsideFranklinAvenuePosse”. Το 2001 το περιοδικό Details δημοσίευσε άρθρο για το στυλ με τίτλο GhettoBlasters και το παρουσίαζε σαν
το κακό μυστικό του Μπρούκλιν. Πιο γνωστό έγινε όταν ενδιαφέρθηκαν γι αυτό οι MikeTyson, οι WuTangClan, Ludacris, Felicia“Snoop” Pearson.
Από τεχνική άποψη χρησιμοποιεί περισσότερο τα χέρια και αυτά κυρίως για
άμυνα.
Ο LyteBurly, με 30 χρόνια πορεία στο στυλ, είναι ο πιο γνωστός εκπαιδευτής του 52 BlocksBoxingκαι επισημαίνει ότι είναι η μόνη αμυντική τέχνη. Σκοπός
της είναι η αυτοσυντήρηση, κάτι που είναι πολύ λογικό αν θυμηθούμε που
αναπτύχθηκε.
Ο Lyte που ποτέ δεν λέει όχι σε ένα τεστ της μαχητικής του ικανότητας, λέει ότι
το κύριο σημείο που χρησιμοποιούν είναι ο αγκώνας. Επειδή ο αγκώνας είναι το
πιο σκληρό σημείο, η άμυνα με αυτόν είναι και μια πρώτης τάξεως αντεπίθεση. Φυσικά
δεν είναι μόνο αυτό.
Άλλο χαρακτηριστικό είναι οι κυκλικές κινήσεις των χεριών και κάτι που δεν συνηθίζεται,
ο ήχος! Προσπαθούν με χτυπήματα των χεριών να παραπλανήσουν την άμυνα και να
διασπάσουν την προσοχή του αντιπάλου.
Και ένα εκπαιδευτικό βίντεο για το στυλ:
Ακούστε και τον bro:
Είναι αποτελεσματική μέθοδος; Αν κρίνουμε από το που δημιουργήθηκε…
Ο PedroSolanaείναι
Ισπανός. Στα 6 του μπήκε στον κόσμο των πολεμικών τεχνών. Ξεκίνησε με το Judo. Στις αρχές της δεκαετίας
του ’80, στα 17 του, όμως βρήκε τον δρόμο του. Γνώρισε το Kickboxingκαι
κυρίως το MuayThai.
Την δεκαετία του ’90 μετακόμισε στις ΗΠΑ για περαιτέρω εκπαίδευση αλλά και για
να αγωνιστεί επαγγελματικά. Εκτός από αγώνες όμως «ψάχθηκε» και σε άλλα στυλ.
Στον δρόμο του βρέθηκε το WingChun,
το JeetKuneDo, το
Kali, το Brazilianjujutsu. Εκπαιδευτές του τα
μεγαλύτερα ονόματα: FrancisFong,
DanInosanto, αδελφοί Machado, RoyceGracieκ.α.
Απέκτησε τον τίτλο του εκπαιδευτή στα περισσότερα από αυτά.
Το 1998 είναι πλέον
επαγγελματίας πρωταθλητής MuayThaiστην Middleweight
κατηγορία.
Το 2000 ανοίγει σχολή
στην Ατλάντα.
Το 2002 μετακομίζει
μόνιμα στην Ταϊλάνδη. Εκεί εκπαιδεύεται στα όπλα και με τον KruLekστο
παραδοσιακό MuayThai,
το MuayChaiya
και το Krabi-Krabong, το Ταυλανδέζικο
ένοπλο στυλ. Απέκτησε τον τίτλο του εκπαιδευτή και σε αυτά.
Το 2003 ανοίγει την πρώτη του σχολή στην Ταϊλάνδη.
To 2010 έχει πλέον εμπλακεί με την εκπαίδευση
και στο Ινδονησιακό Silat,
το Καμποτζιανό Bokatorκαι στο Ινδικό Kalaripayattu.
Σειρά είχε ο διαλογισμός και η εσωτερική
αναζήτηση.
Τα τελευταία 16 χρόνια έχει σχολή στην Ταϊλάνδη και μεταδίδει την γνώση του σε ντόπιους αλλά και πολλούς ξένους μαθητές. Για να δείτε την ιστοσελίδα της σχολής του στο Chiang Mai πατήστε εδώ.
Όμως τον Pedro δεν θα τον "χαραμίσουμε" για να μας πεί ότι και οι άλλοι εκπαιδευτές του Muay Thai. Θα τον αξιοποιήσουμε για να μας δείξει τις διαφορές μεταξύ του αθλητικού MuayThai και του παραδοσιακού MuayChaiya:
Κι εδώ μερικές μαχητικές εφαρμογές του παραδοσιακού στυλ:
Ο Kaman γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1960 στο Άμστερνταμ, σήμερα είναι 59 ετών. Ξεκίνησε τα σπορ με το ποδόσφαιρο στον Ajax αλλά στα 16 του, μη θέλοντας να συνεχίσει με τα ομαδικά σπορ, προτίμησε κάτι σε πιο ατομικό, το Kickboxing και το Muay Thai στο Mejiro Gym με προπονητή τον Jan Plas. To ότι ήξερε να διαλέγει καλές ομάδες τον αποζημίωσε με το ότι συνήθως νικούσε στους αγώνες του και αρκετές φορές με νοκ άουτ. Το πρώτο μεγάλο βήμα προς την παγκόσμια αναγνώριση έγινε το 1980 στον αγώνα που ακολουθεί:
Ο αγώνας έγινε στις 4 Απριλίου του 1980 στο Άμστερνταμ. Αντίπαλος ο Αμερικανός Blinky Rondriguez, ένας πραγματικά σπουδαίος μαχητής. Δείτε τι έκανε ο "Mr. Low Kick" κατά κόσμον Rob Kaman.
Μετά από αυτό άνοιξε ο δρόμος για αγώνες στην Ταϊλάνδη.
Πως τα πήγε; Εδώ όταν έφθασε να διεκδικεί τον παγκόσμιο τίτλο με αντίπαλο τον Krongsak Prakong (περισσότεροι από 300 αγώνες, πρωταθλητής Ταϊλάνδης 1984,1985, πρωταθλητής Lumpinee, 6 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Muay Thai, 3 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Kickboxing, πρωταθλητής Ταϊλάνδης στην πυγμαχία):
Εδώ όταν αντιμετώπισε τον πολύ επιθετικό John Moncayo, το 1983, για τον παγκόσμιο τίτλο στο Kickboxing:
Εποχή άφησαν οι αγώνες του εναντίον του Ernesto Hoost.
Εδώ στον ένα και μοναδικό του αγώνα εκτός Muay Thai και Kickboxing. Αντίπαλός του ο Nobuaki Kakuda οι κανόνες Pancrase Japanese (και όχι ΜΜΑ που αναφέρει το διαδίκτυο):
Ο Kaman συνολικά στην καριέρα του έπαιξε 112 αγώνες. Είχε 97 νίκες, 77 νοκ άουτ, 12 ήττες, 4 νοκ άουτ, 1 ισοπαλία και 2 αγώνες που ακυρώθηκαν. Και για να μείνουμε με την συνολική εικόνα:
Ο Conor ξανααποσύρεται από τους αγώνες ΜΜΑ. Το ίδιο είχε ανακοινώσει και το 2016 αλλά το ξανασκέφτηκε. Βέβαια τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Είναι κατά 3 χρόνια μεγαλύτερος, δεν έχει σοβαρούς τραυματισμούς από την συμμετοχή του στους αγώνες και βέβαια έχει αγωνιστεί και εναντίον του Floyd Maywether με αμοιβή 100.000.000 δολάρια. Είναι μόλις 30 χρονών και πλέον επιχειρηματίας.
Έχει δημιουργήσει την φίρμα ουίσκι με το όνομα "Notorious", που απ' ότι λένε είναι εξαιρετικό, το οποίο κυκλοφορεί σε όλη την Βρετανία και εξάγεται σε Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Ρωσία και Καναδά. Αν αναρωτιέστε αν πηγαίνει καλά απλώς να αναφέρουμε ότι από τον Νοέμβριο του 2018 πηγαίνει τόσο καλά ώστε στα καταστήματα Tesco στην Ιρλανδία, περιορίζεται η αγορά σε δύο φιάλες ανά πελάτη!
Έχει συνεργασία με την εταιρεία ρούχων και αθλητικών ειδών David August, δημιουργώντας την σειρά August McGregor, συμμετέχει σε τηλεοπτικές εκπομπές και show διατηρώντας την αναγνωρισιμότητά του. Συνεργάζεται με εταιρείες όπως η Reebok, η Monster, η Beats by Dre, Bud Light και η Burger King.
Δεν θα σεβόταν τον εαυτό του αν δεν είχε την δική του εκπομπή lifestyle με τον τίτλο The Mac Life.
Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes από τα 99.000.000 δολάρια που είναι η περιουσία του, τα 25.500.000 προέρχονται από αμοιβές για τους αγώνες που έλαβε μέρος και τα υπόλοιπα από τις υπόλοιπες διαφημιστικές δραστηριότητές του.
Μόλις τελειώσει και με κάτι εξάμηνους αποκλεισμούς από τις διοργανώσεις UFC για τα επεισόδια μετά τον αγώνα με τον Nurmagomedov και μια επίθεση εναντίον οπαδού που του έσπασε το κινητό, θα δείξει αν εννοεί ότι πραγματικά αποσύρθηκε. Πάντως ο Nurmagomedov δήλωσε ότι "μόνο ένας βασιλιάς μπορεί να είναι στην ζούγκλα!" ξύνοντας πληγές.
Δεν ξέρουμε αν ο Khabib θα μείνει με την πρόκληση, το σίγουρο είναι ότι ο Conor με τον χαρακτήρα του, τις φασαρίες, τις προσβολές, τα κουστούμια, τα γυαλιά ηλίου, την κραυγαλέα ζωή του, κατάφερε και έφερε τους αγώνες του UFC στην καθημερινότητα πολλών εκατομμυρίων θεατών σε όλο τον κόσμο αυξάνοντας ουσιαστικά το κοινό του.
Όμως δεν ήταν μόνο η φιγούρα. Αγωνίστηκε 25 φορές, είχε 21 νίκες, οι 18 με νόκ άουτ, η 1 με υποταγή, οι 2 με απόφαση, 4 ήττες, και οι 4 με υποταγή.
Ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στις κατηγορίες ελαφρών βαρών (Lightweight) και φτερού (Featherweight).
Ο Μιχάλης Ζαμπίδης νίκησε τον Antonio Gomez στον πρώτο αγώνα του στην επαγγελματική πυγμαχία. Ο αγώνας ήταν μόνο 4 γύρων, ένα καλό εισαγωγικό τεστ μπροστά στο Ελληνικό κοινό της Γερμανίας. Κυριολεκτικά η εξέδρα ήταν δική του.
Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο, η διαφορά εμπειρίας και δεξιότητας ήταν μεγάλη. Η άμυνα ήταν μόνιμα κλειστή και τα χτυπήματα έβρισκαν σχεδόν πάντα στόχο. Και δυό μέρες να έπαιζαν δεν φάνηκε ότι θα μπορούσε να νικήσει ο Gomez, ο οποίος όμως προσπάθησε και στάθηκε ικανοποιητικά.
Ο πρωταγωνιστής όμως δεν ήταν ο Ζαμπίδης αλλά ο δεξιός του δικέφαλος, ο οποίος στην μέση του αγώνα κόπηκε, έπαθε θλάση. Έτσι ο Έλληνας συνέχισε και νίκησε με ένα χέρι και με πόνους δείχνοντας ότι παραμένει μεγάλος αθλητής. Να σημειώσουμε ότι στα όσα χρόνια αγωνιζόταν στο Kickboxing δεν υπήρξαν τέτοια προβλήματα.
Ο αγώνας πάντως σαν θέαμα δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο. Άν όλα πάνε καλά, πιστεύουμε ότι στους επόμενους αγώνες αυτό θα βελτιωθεί, θα υπάρξει καλύτερη προσαρμογή και κινητικότητα, και θα μπορούμε να δούμε έναν πραγματικό πυγμάχο και όχι έναν Kickboxer που πυγμαχεί.
Σε λίγες ώρες θα έχουμε μάθει το αποτέλεσμα και θα έχουμε και βίντεο.
Μπορούμε να ρισκάρουμε μια πρόβλεψη;
Πιστεύουμε ότι θα νικήσει ο Ζαμπίδης. Ας το δούμε τους λόγους.
Ο Έλληνας έχει τεράστια εμπειρία, ο αριθμός των αγώνων που έχει "γράψει" είναι πολλαπλάσιος του Gomez. Σίγουρα είναι διαφορετικά αθλήματα αλλά ο Ζαμπίδης ήταν βασικά "χεράς".
Πάντα αντιμετώπιζε ψηλότερους αντιπάλους οπότε του είναι οικεία αυτή η διαφορά και έχει τελειοποιήσει την ικανότητα να σπάζει την απόσταση αφού ήξερε ότι μόνο έτσι θα έφτανε τον στόχο. Και σήμερα θα κάνει το ίδιο. Χαρακτηριστικά το ύψος του Gomez είναι 1,75m και του Ζαμπίδη 1,67m. Αφού μπορούσε να μπαίνει από την απόσταση των ποδιών το να μπεί από την απόσταση των χεριών είναι λιγότερη δουλειά.
Είχε τον χρόνο, τα χρόνια που δεν αγωνιζόταν, να ξεκουράσει το σώμα του και να συνέλθει από την καταπόνηση των συνεχών αγώνων.
Είναι νοκάουτερ, έχει ξερή γροθιά και του αρκεί μισή ευκαιρία.
Είναι επαγγελματίας σε απόλυτο βαθμό. Μου έλεγαν πριν χρόνια ότι αν πάει σπίτι για ύπνο και θυμηθεί ότι δεν έκανε τα σετ που έπρεπε, ήταν ικανός να σηκωθεί, να πάει στο γυμναστήριο να τελειώσει το πρόγραμμα και να ξαναπάει για ύπνο!
Το αρνητικό ότι είναι 39 ετών και ο Gomez 30 δεν θα είναι πρόβλημα. Η προπονητική έχει εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό που πυγμάχοι επαγγελματίες μπορούν και αγωνίζονται 12 γύρους σε μεγαλύτερη ηλικία. Ρωτήστε γι αυτό τον George Foreman και τον Bernard Hopkins που έπαιξε τον τελευταίο αγώνα στα 51 του! Σίγουρα θα είναι πιο αργός από πρίν μερικά χρόνια, αλλά ο αγώνας δεν έχει μόνο μία παράμετρο.